Alweer het einde van de 'cultuurweek' en alweer 2 weken geleden dat ik in het vliegtuig zat!!!

Deze week nog vanalles gezien:

Een PRACHTIGE boedhistische tempel, de Golden Temple. Hier wonen 5000 tibetaanse monniken en staan 2 tempels. Zo mooi echt adembenemend enorme 8 meter hoge boedha's van goud en overal kleuren. Prachtig!

Ook een Junism-temple bezoch, deze lag op 1000 stijle treden hoog op een berg en op de berg tegenover lag er nog een 500 treden hoog. En dat allemaal op je blote voeten, want het is een tempel.
Blaren en wat een spierpijn in m'n onderbenen, nu 2 dagen later!
Maar oa prachtig uitzicht.

En aangezien er hier 'meerdere' zijn ook nog een hindoeistische tempel.
Die gister, wat echt een perfecte timing was want gister was er een zonsverduistering die vooral in Zuid-India en het best nog zuider dan ik zit te zien was.
Voor de hindoe's is dat iets 'slechts' en dus eten ze niet tijdens de verduistering en willen ze zich wassen in de heilige rivieren.
Dat gebeurde ook bij de tempel waar wij waren, op 100 meter afstand was een rivier en daar was half India (zo leek het in ieder geval ;)) naartoe gekomen om zich te wassen, te bidden en rituelen uit te voeren. Wat een drukte, ik heb bijna een uur met open mond staan kijken.
De tempel was dicht tijdens de zonsverduistering en een uur daarna ging hij ongeveer open, er stond al een enorme rij en zelfs het eerste gevecht was gesignaleerd en (hardhandig) door de politie uitelkaar gehaald.
Een gids zou ons wel even rondleiden en na veel gezeur bij onze eigen gids ging hij hiermee akkoord, de kennis van Dahl (onze gids) valt jammergenoeg namelijk nogal tegen op dit gebied..
Wij willen in de rij gaan staan, gaat hij ons naar binnen lullen bij de uitgang bij de politie met z'n kaartje van het 'tourist office'. Ik heb me nog nooit zo'n voordringer gevoeld maar de man was niet om te praten om in de rij te gaan staan. Come madame, come come see, this way. Come! Erg interessante informatie maar het voelde niet goed.
Echt een domme toerist en dan inderdaad ook nog met dat 'prachtige' (maar superhandige) buideltasje inderdaad sophie! ;)

Om het een beetje van de goede kant te bekijken.. Wel m'n eerste bindi-dot (rode stip op je voorhoofd) en als het goed is en ik ondanks het enorme accent van alle Indiers het het verstaan heb ik nu 'good health en good childeren'.

Nu weekend en vrij en vertrek ik morgen naar m'n vrijwilligersproject in Salem. Erg benieuwd!!
Jammer genoeg nu alleen.. Erg indiaas geregeld hoorden we gister opeens dat Virginni en ook Sara in Mysore blijven. Jammer! En ook wel beetje extra spannend, weer alles nieuw. Maar er zijn andere vrijwilligers en ik heb er zin in om echt wat te doen.

Vandaag nog naar een zijdefabriek geweest.
Wat een lawaai en wat een ingewikkeld proces, al die draden en spinnen en weven en kleuren. Heel interessant en helemaal met al die prachtig gekleurd sari's om ons heen.
Tamil Nadu, de 'provincie' waar ik morgen heenga staat bekend om zijn zijde dus daar kan ik me mooi uitleven voor sjaals en stoffen! En zo fijn, die indiase prijzen!

De afgelopen week hebben we vooral met de bus gereisd. En dat is weer een extra beleving in India! ;)
We begonnen met een 'chique' bus met geweldige Eland-print en lekkere kruimels op de stoelbekleding, maar wel met een Indiase film op de tv!
Wat een drama en emotie, echt heel lachwekkend! Vuistslagen die heeeel duidelijk niemand raken en tranen die je verward met lachen en dan de muziek! Geen probleem dat je de text niet verstaat en voordeel: je word wat afgeleid van al het toeteren!

De rest van de bussen was een heel stukje minder luxe en moet je je echt houden aan de regel 'niet voorin want dan knal je door de ruit bij het remmen en zeker niet achterin en want dan zit je de hele tijd en dan bedoel ik ook de hele tijd te stuiteren'.
Natuurlijk was het vol en belande wij op een gegeven moment achterin, heerlijk zo'n gekraakte rug.

Verder is het bij alle bussen zo dat er bijna standaard een ster in de voorruit zit, de buschauffeur naar Europeese maatstaven waarschijnlijk geen rijbewijs zou hebben, hij toeterd voor ALLES ik heb het bij proberen te houden en gemiddeld minimaal 5 keer per minuut en zit je nooit lekker door al het afremmen en optrekken. Maar gelukkig is er veel te zien, een boek is hier eigenlijk niet nodig.
Zo liepen er gele koeien met rode/roze/gouden hoorns ivm een festival hier, zijn overal auto's, denk je om de drie minuten dat je een bijna-doodervaring gaat hebben en is er gewoon geweldig uitzicht en mensen overal.
Wat ook wel weer grappig was, op een gegeven moment stopt de bus. Nou, niet heel bijzonder, maar het duurt wel een beetje lang.. 5 minuten later komt de chauffeur binnen met een tas vol boontjes. Even boodschappen gedaan?!
Ook is het geen probleem om 20 stoelen mee te nemen in de bus, die tillen we ergens in een afgelegen dorpje toch ook net zo makkelijk weer uit de bus, klaaaar!

Morgen ga ik ook met de bus naar Salem, gelukkig onder begeleiding van Dahl. Eerst 3 uur naar Bangalore en dan nog 5 uur naar Salem. Kan er nu al van genieten...
Geen idee hoe het daar met het internet zit. Ik denk vooral in het weekend, omdat ik daar leefmet de andere vrijwilligers en.. de nonnen die het daar runnen! En we dus waarschijnlijk voor 8 of 9 thuis moeten zijn.
Erg benieuwd en spannend.
Misschien wel even lekker, niet al die drukte zoals hier. Want sommige momenten naar weer 10 vragen 'Where you from?' 'What's your name?' 'Riksha madame?' en al die blikken en dat ik me dan realiseer dat ik serieus langer ben dan iedereen die voor een tempel staat te wachten denk ik weleens: AAAAAAAAAAAAH laat me alleen!!!!
Maar dat zijn gelukkig maar momenten! ;)

Verder zijn inderdaad de olifanten heel lief, maar de apen soms een beetje eng coen!! Al zien ze er wel zo schattig uit, maar gillen dat ze kunnen..
De koeien nu dus een beetje als in een tekenfilm ofzo, alle witte delen zijn geel en de hoorns gekleurd! Maar de kalfjes,aaah!

Veel liefs en hopelijk blijven jullie mij ook op de hoogte houden! :)