Hoi!

Wat een trip langs de kust van Kerala! Supermooi!

We vertrokken dus hier om 10 uur 's avonds om om 4 uur 's nachts aan de rand van
Eurnakulam uit te stappen.. Hmm, nog 10 km naar hotel/haven voor boot naar: op z'n indiaas met z'n 6en in de riksha!
Toen maar in de haven staan wachten, want de mensen in het hotel hadden nog niet echt zin in ons bleek toen we daar aanklopten en er een man in de receptie lag te slapen. Naar de haven, daar nog half geslapen en de vissers de vis en visnetten uit het water zien halen.
Om 7 uur bij het hotel, nog even uurtje geslapen en toen op naar Kochi, 10 minuten met de boot.
Kochi is een kolonie geweest van oa Portugal en dat zie je echt, een mix van 'het zuiden' en india, kleine straatjes, zuidfranse/portugese huisjes, maar wel koeien en veel afval en wasgoed!

Erg leuke stad, rondgelopen, paleizen bekeken, de chinese vissersnetten en gekletst met lokale vissers die net alle vis aan het uitzoeken waren en visnetten stonden te rijgen. Erg mooi gezicht! Dat vis uitzoeken doen ze hier gewoon op de grond waarna ze het in plasticzakjes doen, how needs hygiene?!
Echt een superleuke sfeer!
Eerst zonsondergang in de zee en toen na diner snel naar bed!

De volgende ochtend om 7 uur uitchecken en in de bus naar Alleppey. Hier kan je op de 'backwaters' komen. Enorm rivierstelsel.
We hadden een toeristische trip van 8 uur tussen Allepey en Kollam in gedachten maar na de boot gezien te hebben begonnen we wat te twijfelen. We hadden al prachtige verhalen gehoord over 'houseboats' en de 'vvv' raadde ons die ook aan. Dat betekent een bamboe-boot, met 2 slaapkamertjes en 2 badkamertjes, een dek, een kapitein, een kok, lunch, diner, slapen en ontbijt en natuurlijk de 'chai' (indiase thee; melk, sterke thee en veel suiker!)

Na wat overleg, oke oke, het is voor hier duur (jaja, 20 euro pp!) maar klinkt geweldig!!
En whauwh, geweldig!!! Zo mooi de backwaters: water, palmbomen, bananenbomen, ouderwetse vissersbootjes en vissersmanieren, huisjes langs de kant, koeien in het water, wassen in het water, zonopgang en ondergang, groen groen groen, gezelligheid en natuurlijk geweldig slapen op die boot en gewoon een lunch tussen al dit moois!
's avonds de boot aangelegt en een wandelingetjes gemaakt door een soort dorpjes langs het water; familie's aan het koken met hun 'huiseagle' op hun schuurtje, nieuwe houseboats in de maak (zonder spijkers!) en toen we terug wilden lopen was onze gids opeens weg. ARG, lekker indiaas! Wij rondlopen, zoeken, herkennen niks natuurlijk, een heerlijke indier die ons wil helpen en wijst naar rechts; wij lopen 10 m en bedenken dat dit echt niet klopt dus lopen we terug. Dezelfde man staat er nog en wijst nu met een totaal blanco gezicht naar de andere kant alsof hij ons nooit eerder heeft gezien. Goh, bedankt..

De volgende dag in Kollam zijn we gesplitst; Max en Serena naar Kovalam, strand! En Sabrina, Elena, Pushpa en ik naar Kanyakumari.
Het zuidelijkste puntje van India waar 3 wateren elkaar ontmoeten.
Weer een geweldige sfeer, in bepaalde heel erg toeristisch jammergenoeg, maar de 'echte' straatjes en de vissers en alle gekleurde visserbootjes maakten veel goed.
En dat gelde ook voor de veelbesproken en geadviseerde zonsopkomst!! Om 5 uur 's ochtends stonden wij naast ons bed, chai en op naar de rotsen. Wij waren wel erg vroeg maar hadden dus geweldige plekken, steeds een beetje lichter en steeds meer mensen en toen eindelijk de zon; whauwh! Zo bijzonder met al die mensen en prachtig uit de zee opkomende zon.
Daarna kwamen alle vissers met hun vis aan de wal; geweldig, overal vis, alle (maar dan ook alle )soorten en maten, gegil, verkoop, gehak, ingewanden, moten vis, hele vis!
Toen op naar Trivandrum waar we die middag Serena en Max weer zouden ontmoeten.
Trivandrum nog een beetje gezien, weer zo'n heerlijke vis/fruit/groenten-markt, chaos en kleuren: heerlijk. Een prachtig houten paleis enzovoort.
Gegeten met z'n allen en toen maar op zoek naar vermaak, want onze sleeper-train vertrok om 3.45am...
Dus: op naar een bar. En zoals we al gewaarschuwd waren: vrouwen in een bar is heeeeeel bijzonder. Dus blikken, blikken, gegrijns en de eerste bar die we tegen kwamen zag er zelfs wel heel duister uit maar uiteindelijk een prachtige rooftop-bar gevonden.
Jammer genoeg sluiten deze om ongeveer half 12.. whoehoe, wat een nachtleven?!
Er was nog wel een alternatief 'the purple lounge', onder deze bar. Maar na een blik waren we genezen en besloten we maar op het station te wachten..
Daar ook alleen maar mannen op dit tijdstip en toen Sabrina en ik even 300 m naar het busstation waren gelopen voor wat eten en daar een politieagent die we al hadden gezien op het busstation tegenkwamen werd ons ook meteen geadviseerd om weer terug te gaan.. Ik voelde me niet echt onveilig (we zijn beide ongeveer de dubbele lengte van de mannen die daar waren), maarja toch maar weer terug.
Toen de sleepertrain, de eerste gedachte is oh my god: 3 hoog bedjes, de onderste kan ook als bank gebruikt worden en de tweede kan je inklappen als rugleuning.
Maar eigenlijk was het redelijk comfortabel, weer niet veel geslapen natuurlijk, maar ik kan niet 12 uur in m'n bed blijven liggen en helemaal niet als om 7 uur het licht is en je ge-wel-dig uitzicht hebt aangezien je hier in india gewoon lekker in de deuropening kan zitten tijdens de treinreis!
Verschillende stops met tientallen mannetjes met eten en drinken. En dan door en langs de trein geren met 'chai-chai-chai', 'coffee-coffee-coffee', 'grapes-grapes-grapes', 'sweets-sweets-sweets', 'curry-curry-curry' en dat geroep dus allemaal lekker door elkaar.

Om het even goed te maken Coen

We hadden het er nog over dat er zo weinig kakkerlakken waren, zo fijn. Nou, na deze trip heb ik er genoeg gezien: bijvoorbeeld in de slaapkamer op de boot(!!) net voordat we wilden gaan slapen en puspha zelfs op een matrasje op de grond moest slapen. IIEEEH, dat vond 'de staff' natuurlijk erg grappig.. of op de rugleuning van de bank voor me in de bus en dan zo'n fijne bus waarbij ik met m'n knieen tegen de rugleuning zit! IEEEH
Ook gezwommen in de backwaters, en zo fijn dat ik niet wist dat: er enorme enorme ('echte tekenfilm'-)kwallen ook in de backwaters zwemmen. OHGOD!!! Maar die zag ik gelukkig nadat ik uit het water was!

Zondag weer terug gekomen in Salem en aardig moe na al dat nachtelijke reizen en sunrises, maar zeker waard!

De afgelopen dag dus weer op Anbu Illam, leuk!
Ochtenden weer bij kleintjes, gister alleen en vandaag met Elena. Je komt steeds meer in en ik merk steeds meer dat de lerares en 2 zusters vaak niet zoveel zin hebben of het allemaal wel best vinden. Dus: inmiddels kunnen ze hoofd-schouders-knie&teen en ben ik vandaag begonnen met de hokipoki, geweldig! En daarmee ook een deel van de bodyparts, leuk dat je ziet dat ze echt dingen van vorige week onthouden. 'Head head head' 'shoulder shoulder shoulder!!

En 's middags help ik nu meestal een jongetje die langzaam leert(dus eigenlijk niet echt disabled zoals de meeste kids, maar op z'n eigen school komt hij niet mee), het vertrouwen komt langzaam want hij was vorige week bijna in tranen toen ik Engels tegen hem sprak en hij het niet begreep. Maar nu engelse woordjes; spellen, schrijven, en wat rekenen en hij leeft in het weeshuis dus gister de halve dag tikkertje met hem gespeeld!
Dat is ook gezellig 's avonds, nog even langs de weeshuis-kids; spelletjes of kletsen met de oudere meiden.

Pff, heb weeer het gevoel dat ik allemaal dingen ben vergeten.. Nouja, zoveel!

Heeeeerlijk weer die reacties lieve mensen:)
Ik ga probren wat foto's erop te zetten!
Veel liefs en een zweterige kus! (het wordt hier iedere dag warmer!)

De eeeeuwige aandacht begint soms trouwens wel wat vervelend te worden, ik ben geen hond!! 'Hello! Hello! Hello! Madame', 'photo?' 'Hello, how are you' NEGEER!
Elena en ik besloten in Kanyakumari om het gewoon eens terug te doen, keken te nog raarder natuurlijk! En toen we het echt zat waren en 'tata tata tata (doei in Tamil) gingen gillen en ze nog niet snapten dat het de bedoeling was dat ZIJ wegging zijn we zelf er maar vandoor gegaan..;)

In het dorp beginnen ze trouwens wel aan me te wennen en me te herkennen, dat is dan weer leuk. Maar de blikken blijven zeker.

De rijst begint trouwens nog niet echt te vervelen, maar de opgestuurde kaas uit Belgie die Serena ontving was wel ERG lekker.