Wannakom!

Alweer even geleden! Er is hier internet,maar wel eerst een wandeling en bus en dusdik een half uur afstand, vandaar!

Vorige week zondag aangekomen.
Salem is een heel ander soort stad dan Mysore. Veel industrieler en veel minder sfeer, dat merk je echt meteen. En.. nog meer afval lijkt het wel! Dat word bij ons als een probleem gezien maar als je dit ziet!!
Ik zit in een soort buitenwijk van Salem, leuk 'echt' India!

Zondag aangekomen en toen was het als ik eerlijk ben echt even 'OH GOD'.
De vrijwilligerskamer was een zoooooi, stof ooooveral, de wc die je doorspoelt met een emmer water en de douche is een kraantje op knie hoogte dus door je knieen en emmertjes over je heengooien. Dat was.. even wennen! Maar na een lichte schoonmaak en een dag later was ik er wel aan gewend.

Verder hebben we een soort van eigen verdieping, en eigen wc en 'douche' en.. een soort dakterras voor onze deur. Nice!

Er waren 2 andere vrijwilligers, maar die bleken allebei te vertrekken aan het einde van de week. Jammer! Dit weekend kwam er gelukkig een meisje,Serena,die er al 2 maand zit maar voor 2 week in Delhi was geweest en volgend weekend komen er 2 duitse meiden. Gelukkig.

Maandag begonnen.
Er is een kleuterklas met ongeveer 25 kindjes tussen 2,5 en 4. Wat een schatjes!!
En er is een klas voor gehandicapte kinderen; polio, syndroom van down, vanalles. Ongeveer 20 kinderen tussen de 3 en 25 jaar.
Ook is er een weeshuis, hier doen wij opzich niet zo heel veel mee. De meeste zijn naar school overdag, er zijn een paar die naar school gaan in de gehandicapte-klas.
's Avonds zijn ze er natuurlijk wel en na het eten is het leuk om daar even te kijken. Mee te spelen of, zoals gister gewoon zitten bij het eten.

En ALLE kinderen noemen elke vrijwilliger 'aunti' en aangezien ik afgezien van de andere vrijwilligers geen andere blanke nog in en rond Salem heb gezien vallen we hier nog meer op en wordt die term vaaaaaaaaaak gebruikt.

Overdag helpen we met de klassen, die beginnen tussen half 10 en 10.
De kleintjes doen 's ochtends 'ochtendgymnastiek', mix van yoga/maccarena en rekken en strekken. Serena helpt vooral bij de gehandicapte kinderen, dus ik heb gister alleen de ochtendgymnastiek gedaan, niet helemaal soepel (lekker, vergeet je een stap in de macerena, jongetje met grote ogen :'aunti, aunti!!' Oeps!) Maar wel erg leuk.
Daarna is er thee en daarna alfabet, cijfers in engels of in de lokale taal 'tamil'. Hierbij helpen en op krijtbordjes oefenen. Daarna alle kindjes op een rij en eten.
Dan gaan ze slapen tussen 12 en 2 uur/half 3 en 's middags is het vooral (mee)spelen.

De gehandicapte kinderen hebben 's ochtends, zover dat kan, yoga. Hierbij kunnen we ook helpen, maar aangezien er maar 2 vrijwilligers zijn hebben we ons nu even verdeeld.
Daarna hebben ze omstebeurten fysiotherapie en wat lezen/schrijven/spelletjes, beetje naar niveau enzo.
De fysiotherapie is best heftig, gistermiddag bijgezeten terwijl 2 jongetjes met polio aan de beurt waren. De spieren en botten verkrampen, dus bij een jongetje knie altijd krom maar de fysiotherpeut drukt en drukt zodat dat minde wordt (of op de lange termijn iig niet erger). Wat een tranen! Zo zielig.

Over algemeen help ik 's ochtends bij kleintjes en 's middags is er eigenlijk niet zo heel veel te doen, dat vind ik wel erg jammer. Het is leuk om rond te kijken bij de gehandicapte kinderen en hier en daar een beetje te helpen, dat zeker!! Spelen, luisteren vaak genoeg.
Maar had meer taken verwacht, iets kunnen betekenen denk ik.

Om 4 uur gaat de schoolbus die de kinderen weer naar huis brengt endan kunnen wij mooi meerijden naar de bushalte om de bus naar Salem te nemen in plaats van een 20 minuten wandeling, wat een service!

Om 8 uur avondeten, soms even naar het weeshuis en dan douchen en naar bed, vroeg maar meestal behoorlijk moe en.. er is hier een hindu festival aan de gang waardoor vooral ' ochtends vroeg (en dan bedoel ik 5 uur beginnen) en 's avonds (tussen 7 en 10) keiharde indiaase muziek wordt gespeeld. En laat er nou net op 50 meter afstand een tempel staan!
Eerst leuk, wat muziek.. maar na een paar dagen!!!

Het is hier nu trouwens rond de 30 graden overdag en 's nachts rond de 18. Heerlijk dus! Maar.. voor de indiers het koude seizoen en dus loopt iedereen hier 's avonds rond met.. jawel: Mutsen! Erg bijzonder gezicht!

Anbu illam wordt beheerd door nonnen en er leven dus 7 nonnen hier.
Eentje is 'mama weeshuis' en vorige week vroeg ze of ik met Audrie haar wilde helpen met haar (jaja) laptop en scanner. Zo kon ze contact houden met donateurs over de hele wereld, oud-vrijwilligers bijvoorbeeld. Geweldig, een non achter de laptop! En alle stappen opschrijven in haar boekje.
Ook vertelde ze wat verhalen over de kinderen. Verschikkelijk. Een moeder die langzaam doodbloed, een moeder die brandende kerosine over zichzelf heen heeft gegooid en de vader die haar wilde redden maar uiteindelijk hebben ze het allebei niet gered en ga zo maar door.
Gisteravond zat ik bij het weeshuis en werden alle taken en badtijden verdeeld, wanneer ze moesten studeren enzovoort. Ze is gewoon hun 'mama'!
En dan toch die lachende gezichtjes en alles, hoe goed hebben wij het wel niet?!??!!!
Wat een geweldig werk doet zij en de rest ook! Zij regeld bijvoorbeeld alle sin het weeshuis, andere nonnen geven les bij de kleintjes of de gehandicapten enzovoort.

Wonen ook 2 broertjes, 10 en 14 met hun moeder. De oudste kan niet meer staan, alleen liggen en in zn rolstoel zitten en hij zal binnen 2 jaar overlijden en zijn broertje zal waarschijnlijk hetzeflde krijgen. Wat het precies is weten ze niet, maar er valt niks te doen.
Maar zo intelligent en echt een schatje!
Hun vader slaat hun moeder en nam elke keer al haar geld af, ook het extra geld van de overheid voor haar gehandicapte zoons. Verschikkelijk!
Nou wonen ze daar, de jongens gaan hier naar de school en de moeder helpt met eigenlijk alles wat ze kan.
Zo gek, ik kom kijken maar dit is hun leven!

Verder was ik nogal ziek, vorige week donderdag hele dag in bed en m'n maag kan alle geuren nog steeds niet helemaal aan. Pff, en die zijn er veel hier ;) Maar gelukkig een stuk beter en gaat vast over...
Toch dit weekend afgesproken met 2 meiden van de cultuurweek, gezellig weekend in Bangalore rondgekeken!

En.. het is vandaag Republic Day!
Overal vlaggetjes en vanochtend het hijsen van de vlag, zingende kinderen engebeden.

Mijn programma is dat ik hier 7 week blijf,nu dus nog 6.
Aangezien er ook veel tijd is dat er eigenlijk niet zoveel is te doen voel, en helemaal in het begin, ik me soms een beetje zinloos. In de loop van de dagen kwam ik natuurlijk veel meer te weten en vind je meer taken of meer dingen om aan deel te nemen. Dat was heel erg fijn, want eerst zag ik het even niet zitten moet ik zeggen.
Nu vind ik het erg leuk, leuke mensen, interesantte mensen en verhalen en dingen. Maar ik weet niet of ik hier 7 weken kan blijven, of weet eigenlijk wel zeker van niet.
Ik denk erover nog 4 weken te blijven (dus 5 ipv 7 in totaal) en m'n vrijwilligerswerk op te splitsen in 2 plekken, maar hoe en wat daar ben ik nog mee bezig.
Ik zou iets willen waar, het klinkt nogal sociaalwenselijk als je het zo typt.., maar waar ik me nuttiger kan maken. Ik vind het erg leuk en leuk om hier nog een maand te zitten, maar ik zou het erg fijn vinden om het op te splitsen.

En aangezien ik, zoals de meeste weten, niet goed ben in niets doen heb ik al de nodige wandelingetjes door het 'dorpje'/omliggende straten gemaakt.
En de steden enzo, dat was al indrukwekkend maar je merkt toch dat je hier echt lokaler zit. Zoals ik al zei zijn wij de enige blanke en als ik daar dus loop heb ik alle kinderen aan het zwaaien, om de 2 minuten de vraag 'what's your name?' of 'who are you?'. Soms leuk, klein gesprekje, soms is het wat vervelend de hele tijd aandacht.
Zo liepen er 3 meisjes, allemaal keurig in uniform trouwens, terug van school. Zegt eentje 'hello, how are you?', dus ik zeg 'I'm fine, and you?' Kijkt ze me aan met ogen van 'heh?!'. Zegt het andere meisjes 'Sorry, that's the only sentence she knows' haha!
En nog een ding, ik ben zo opvallend dat zelfs alle honden beginnen te blaffen als ik langskom!! En achter me aankomen, deels. Gelukkig zijn er ook aardige indiers die met een steen of een stok ze wegjagen, pfieuw!

Volgens mij heb ik nog lang niet alles verteld, maar het is ook zoveel!
Bedankt weer voor alle berichtjes, heerlijk heerlijk vertrouwd:) Even thuis, hier achter de computer!

En wat een gek idee dat jullie nog steeds in de kou zitten!

Tot schrijfs,

Veel liefs fien